تغذيه دام

تغذيه دام

---

خوراک‏هاى علوفه‏اى و کنسانتره دام
الف - علوفه ‏ها
هرگونه خوراک گیاهى و پرحجم که ارزش غذایى داشته باشد و خوش‏خوراکهم باشد، علوفه نام دارد.
یونجه : این علوفه ارزش غذایى زیادى دارد. یونجه به عنوان یک غذاى عالى در تغذیه دام به خصوص براى گاو شیرى استفاده مى‏شود. پروتئین و کلسیم بالاى این علوفه نشانه مرغوب‏بودن آن است. زمان برداشت یونجه وقتى است که یک سوم بوته‏ها به گل بنشینند. در جیره غذایى گاو شیرى، بین دو تا چهار کیلوگرم یونجه در روز کافى و مناسب است.
كاه :این علف در تغذیه گاو شیرى و پروارى استفاده مى‏شود. به دلیل داشتن رشته‏هاى بلند، نشخوار دام‏ها را زیاد مى‏کند. به علاوه در گاوهاى شیرى باعث بیشترشدن چربى شیر مى‏شود. براى جلوگیرى از خارج‏شدن سریع خوراک‏هاى آردى از بدن دام‏هاى پروارى از این علوفه استفاده مى‏کنند.
کاه به علت خشک و پُرحجم‏بودن، ارزش غذایى زیادى براى دام‏ها ندارد. از نظر ارزش غذایى، کاه جو از کاه گندم بهتر است. همچنین کاه گندم از کاه برنج بهتر است. براى دام‏هاى سنگین بهتر است که کاه به صورت رشته‏هاى بلند باشد. مصرف کاه باید کم و به مقدار لازم باشد. هر چه مقدار این علوفه در جیره غذایى دام‏ها بیشتر باشد، جلوى هضم و مصرف بیشتر غذا را مى‏گیرد. بهت راست کاه را همیشه بعد از خوراک‏هاى دیگر به دام‏ها داد.
اگر کاه و علوفه‏هاى مانند آن به صورت غنى شده به دام‏ها داده شوند. ارزش غذایى بیشتر مى‏دارند. براى گاوهاى خشک مى‏توان مقدار بیشترى از این علوفه در جیره غذایى قرار داد.
سیلوها: براى استفاده بیشتر و بهتر از علوفه‏هاى خشک و هضم بهتر این علوفه‏ها، آنها را سیلو مى‏کنند.
ب - خوراک‏هاى فشرده شده یا کنسانتره دامى
علوفه‏هاى آردى و خوراک‏هایى که از رشته‏هاى کمى تشکیل شده‏اند را خوراک‏هاى کنسانتره‏اى مى‏گویند. وقتى مقدار مشخصى از ماده‏هایى مانند جو، سبوس، تفاله چغندر قند، کنجاله تخم پنبه را با تکمیل‏کننده‏هاى معدنى و ویتامینى مخلوط کنند، خوراک کنسانتره تهیه مى‏شود.
براى برطرف‏کردن نیاز غذایى دام‏هایى که تولید بالایى دارند، علاوه بر علوفه باید مقدار مشخصى از کنسانتره دامى هم استفاده کرد. به گاوهاى بومى و دورگ روستایى که بیشتر از هشت کیلوگرم شیر تولید مى‏کنند، باید مقدار مشخصى کنسانتره دامى داد.
به دامداران عزیز سفارش مى‏شود اگر خوراک را از کارخانه خریدارى مى‏کنند، در هنگام تهیه و مخلوط کردن کنسانتره در کارخانه حضور داشته باشند. به این ترتیب، مى‏توانند کنترل کنند که از هر ماده‏اى به مقدار مشخص و لازم در کنسانتره مخلوط شده است و جلوى هرگونه تقلب گرفته شود.
براى تهیه کنسانتره به وسیله خود دامدار، مى‏توانید از دستور زیر استفاده کنید. این دستور براى گاو شیرى که بین ده تا پانزده کیلوگرم شیر تولید مى‏کند، مناسب است.
مقدار جو سى و پنج تا چهل درصد، سبوس گندم سى تا سى و پنج درصد، تفاله چغندر قند هشت تا ده درصد، کنجاله تخم پنهب پنج تا هفت درصد، نمک نیم درصد و سبوس برنج شش تا هشت درصد باید باشد. به این ماده‏ها مقدارى کربنات کلسیم یا دى‏کلسیم فسفات هم اضافه مى‏کنند.
نکته‏هاى مهم در تغذیه مخلوط علوفه و کنسانتره
براى گاوهاى شیرى روستایى که تولید شیر آنان به هفت تا هشت کیلوگرم مى‏رسد، لازم نیست که از کنسانتره استفاده کنید. با علوفه‏هاى مرغوب مى‏توان نیاز غذایى این دام‏ها را برطرف کرد. ولى براى گاوهایى که در روز بیشتر از هشت کیلوگرم شیر تولید مى‏کنند، باید از کنسانتره استفاده کرد.
براى این گاوها در برابر هر یک کیلوگرم شیر تولیدى، نیم کیلوگرم کنسانتره دامى لازم است. براى مثال اگر گاوى چهارده کیلوگرم شیر تولید مى‏کند، باید روزانه هفت کیلوگرم کنسانتره به اضافه مقدار لازم علوفه تازه و مرغوب بخورد.
تغییر جیره غذایى دام باید با احتیاط کم‏کم انجام شود. تا باعث کم‏شدن تولید نشود. اگر در غذاى دام از ضایعات استفاده مى‏شود باید با توجه به نوع ماده افزودنى از مقدار کنسانتره کم کرد.
علوفه‏هاى سبز، رطوبت زیادى دارند. به همین دلیل دو تا سه برابر علوفه‏هاى خشک باید مصرف شوند. اگر بتوان علوفه و کنسانتره را به طور کامل مخلوط کرد، خیلى مناسب است. اگر این کار انجام نشد، سعى کنید فاصله زمانى بین تغذیه با علوفه و کنسانتره خیلى کم باشد.
براى بیشترشدن مقدار تولیدشیره مى‏توان تا حدودى از کنسانتره دامى استفاده کرد. مصرف زیاد کنسانتره باعث کم‏شدن چربى شیر مى‏شود. در این حالت باید از علوفه‏هاى مرغوب با رشته‏هاى بلند و کنجاله تخم پنبه استفاده کرد.
دستور تهیه کسانتره براى گوساله‏هاى پروارى
مقدار چهل تا چهل و پنج درصد جو، سى تا سى و پنج درصد سبوس، ده تا دوازده درصد تفاله چغندر، سه تا پنج درصد کنجاله تخم پنبه، هشت تا ده درصد سبوس برنج را با مقدارى کربنات کلسیم مخلوط کنید. سپس در اختیار دام‏ها بگذارید.
فراهم‏کردن خوراک لازم براى دام‏هاى مختلف
همه دامها براى تولید باید انرژى و پروتئین کافى مصرف کنند. مقدار مصرف ماده‏هاى غذایى دام‏ها با هم فرق مى‏کند.
الف - گاوهاى شیرده: این گاوها به دلیل تولید شیر، خوراک‏هایى لازم دارند که پروتئین زیادى داشته باشند. مخلوط علوفه‏هایى مانند یونجه خشک با کنسانتره دامى که انرژى کافى داشته باشند، بسیار مناسب است.
مقدار خوراک براى این دام‏ها به نوع دام حک هبومى است یا دورگ و مقدار شیر تولیدى بستگى دارد. مقدار ماده غذایى خشک براى گاوى که دوازه کیلوگرم در روز شیر مى‏دهد و پانصد کیلوگرم وزن دارد، ده کیلوگرم است. دو کیلوگرم از این مقدار باید کنسانتره باشد.
در ابتداى دوره شیروارى چون دام وزن زیادى را از دست داده و اشتهاى کمترى دارد، باید از علوفه‏هاى مرغوب و کنسانتره خوب استفاده کرد. به علاوه از دادن علوفه‏هایى مانند کاه و سبوس برنج باید خوددارى شود.
ب - گاوهاى خشک آبستن
در آخر دوره شیروارى یعنى سه ماه قبل از زایمان کم‏کم باید از مقدار کنسانتره دامى و علوفه‏هاى مرغوب کم کرد. به جاى آن مى‏توان، خوراک‏هاى کم‏ارزش‏تر را در غذاى دام قرار داد. یعنى مى‏توان به طور کامل از علوفه استفاده کرد و دیگر به دام‏ها کنسانتره نداد. استفاده زیاد از غذاى آردى در گاوهاى خشک باعث چاقى آنان مى‏شود. در نتیجه، سخت‏زایى و بیشترشدن هزینه‏ها را به دنبال دارد.
دو هفته قبل از زایمان، کم کم مقدار کنسانتره در غذاى دام را اضافه کنید. همچنین از علوفه‏هاى مرغوب مانند یونجه باید در خوراک دام استفاده کرد.
ج - گوساله ‏هاى پروارى
سه ماهه اول دوره پروار: در این دوره، استخوان‏ها و اندام گوساله‏ها رشد مى‏کند. بنابراین گوساله‏ها به خوراک‏هایى نیاز دارند که پروتئین زیادى داشته باشند. براى این کار، علوفه‏هایى مانند یونجه و علف باغ مناسب هستند. به علاوه در مخلوط کنسانتره باید از کنجاله تخم پنبه استفاده کرد. همچنین استفاده از کربنات کلسیم یا پودر آهک و خوراک‏هاى کلسیم‏دار ضرورى است.
اضافه‏وزن روزانه در این دوره، با هزینه کمتر و سرعت بیشتر انجام شود. بنابراین، پروار دام‏هاى جوان از نظر اقتصادى باصرفه‏تر است.
سه ماهه دوم پروار: در این دوره گوساله‏ها رشد ابتدایى خود را انجام داده‏اند. در نتیجه، استخوان‏ها و اندام‏ها رشد کمترى دارند. بنابراین، براى پروار و چاق‏شدن گوساله‏ها باید از خوراک‏هاى پرانرژى و علوفه‏هایى که تا حدودى مرغوب هستند، استفاده کرد.
آرد جو، تفاله چغندر قند، ملاس، علف باغ و مقدارى یونجه و کاه براى این دوره مناسب هستند. در این دوره براى اضافه‏شدن وزن گوساله‏ها باید هزینه بیشترى کرد. همچنین هفتاددرصد غذاى دام باید از کنسانتره دامى که مواد پرانرژى دارد، تشکیل شود.
استفاده از ضایعات در تغذیه دام
نان خشک
خوراکى است که از آرد گندم به دست مى‏آید. این خوراک براى دام‏هاى شیرى و پروارى مناسب است. براى استفاده از این خوراک باید بسیار دقت کرد. زیرا اگر نان خشک کپک زده باشد، باعث مسموم‏شدن دام‏ها مى‏شود. به علاوه در درازمدت در گاوهاى شیرى باعث ناراحتى‏هایى مى‏شود.
چون نان‏هاى خشک به طور صحیح جمع‏آورى نمى‏شوند، ممکن است لابه‏لاى آنها چیزهایى مانند تیغ، سوزان و پلاستیک وجود داشته باشد. اگر این چیزها خورده شوند، موجب ناراحتى‏هاى مختلف براى دام مى‏شوند.
چیزهایى مانند میخ یا سوزن به طور مسقیم وارد نگارى حیوان مى‏شوند، کم‏کم از دیواره نگارى مى‏گذرند و به قلب مى‏رسند. در نتیجه باعث مرگ ناگهانى حیوان مى‏شوند. ماده‏هاى پلاستیکى نیز باعث بسته‏شدن روده‏هاى دام مى‏شوند.
سبوس برنج
نوع درجه یک آن دانه‏هاى برنج دارد و به شکل آردى است، این نوع از سبوس براى دام‏ها مفید است. اما نوع‏هاى دیگر که زبره زیادى دارند، براى خوراک دام مفید نیستند. از این ماده در مخلوط کنسانتره براى گاو شیرى شش درصد و براى گاو پروارى نه درصد مى‏توان در نظر گرفت.
ملاس
این خوراک، خاصیت انرژى زایى و مُلین بودن دارد. مى‏توان تا ده‏درصد از آن را در جیره غذایى روزانه در نظر گرفت. شروع تغذیه با این خوراک باید کم‏کم باشد. ملاس جایگزین خوبى براى غذاتى مانند جو و ذرت است.
استفاده از ضایعات براى کم‏شدن قیمت جیره غذایى و استفاهد بهتر و بیشتر از محصولات فرعى کارخانه‏ها بسیار مناسب است. ولى مصرف بیشتر از اندازه و ناگهانى این مواد باعث ناراحتى‏هاى شدید گوارشى براى دام مى‏شود. براى مثال، استفاده از چغندر خوراکى، خربزه، هندوانه و صیفى‏جات دیگر باید کم‏کم شروع شود. یعنى از روزى دویست گرم شروع شود در پایان هم کم‏کم قطع شود.
روش غنى‏سازى کاه
به دلیل استفاده زیاد کاه در تغذیه دام، غنى‏سازى این علوفه اهمیت زیادى دارد. براى غنى‏سازى کاه، ابتدا آب و مقدار مشخصى اوره را با هم مخلوط مى‏کنند. اگر ملاس هم وجود داشته باشد، مقدار مشخى از ملاس هم با آن مخلوط مى‏کنند. وقتى اوره و ملاس در آب به خوبى حل شد، آن را بر روى توده کاه مى‏پاشند و کاه را به هم مى‏زنند. سپس آب را در داخل سیلوى سیمانى مى‏ریزند و فشرده مى‏کنند. با این کار هواى داخل سیلو خارج مى‏شود. سپس اب استفاده از پلاستیک روى آن را مى‏پوشانند. این کاه به مدت بیست و پنج روز به همین صورت باقى مى‏ماند و سپس مصرف مى‏شود.
مقدار ماده‏هاى لازم براى غنى‏سازى کاه
لاس 4 تا 10 کیلوگرم
کاه 100 کیلوگرم
آب 50 تا 80 لیتر
اوره 4 کیلوگرم
فایده‏هاى غنى‏سازى کاه
1- پانزده درصد به ارزش غذایى کاه اضافه مى‏شود.
2- پروتئین کاه بیشتر مى‏شود.
3- کاه خوش خوراک مى‏شود.
4- اگر در غنى‏سازى کاه از ملاس هم استفاده شود، انرژى آن بیشتر مى‏شود.
نکته‏هاى مهم در تغذیه دام
1- براى جلوگرى از نفخ دام باید کاه غنى‏شده را همراه با علوفه‏هاى خشک دیگر استفاده کرد. مقدار کاه غنى‏شده را براى گوسفند از دویست گرم و براى گاو از سیصد گرم در روز شروع مى‏کنند. کم‏کم این مقدار را بیشترى مى‏کنند.
2- سبوس به تنهایى، خوراک کنسانتره به حساب نمى‏آید. از دادن مقدار زیاد این خوراک به دام خوددارى کنید. زیرا باعث کم‏شدن چربى شیر مى‏شود.
3- آرد گندم براى تغذیه نشخوارکنندگان مناسب نیست. چون پروتئین موجود در گندم باعث نفخ در گاو مى‏شود. همچنین حرکت شکمبه را کم مى‏کند و باعث ناراحتى‏هاى گوارشى در دام مى‏شود.

آغوز یا کلستروم

آغوز ترش شده

کلستروم - مامیر - آغوز- بولاما - ماک - زهک - گورماست - پله

آغوز یعنی اولین شیر مادر

 

آغوز ترش شده یکی از خوراک‌های مایع است که برای تغذیه گوساله مصرف می‌شود. اغلب آغوز اضافی جمع آوری شده از دوشیدن اولیه گاو بعد از زایش را، برای این تهیه آغوز ترش شده استفاده می‌کنند. استفاده از آغوز ترش برای دامدارانی که ۵۰ رأس یا بیشتر گاو شیری دارند و گاو‌های آنها درطول سال به صورت یکنواخت زایش دارند، مفید است. چنانچه آغوز ترش شده به طور صحیح رقیق شود، خوراک عالی خواهد بود . نتایج استفاده از آن بر افزایش وزن روزانه، مانند استفاده از شیر کامل و یا جایگزین‌های دیگر شیر است.

 

طرز تهیه:

بهترین درجه حرارت برای تهیه آغوز ترش بین ۸۰ ـ ۶۰ درجه فارنهایت است. ترش شدن به آهستگی انجام می‌گیرد و دردمای بیش از ۸۰ درجه فارنهایت سریعتر انجام می‌گیرد و درنتیجه میکروبهای نامطلوب می‌توانند سریع رشد کرده و باعث خراب شدن محصول شوند. ظروف حاوی آغوز ترش شده نباید درمعرض تابش مستقیم نور قرار دارد.

نگهداری:

ظروف پلاستیکی ۲۰ لیتری برای نگهداری آغوز مناسب است. از پلاستیک‌های غیر قابل مصرف برای پوشاندن لایه داخلی ظروف، می‌توان استفاده کرد زیرا با این عمل به راحتی می‌توان این ظروف را تمیز نمود. پس از پر شدن ظرف با آغوز، در پوش آن را می‌گذارند و برای ترش شدن آماده می‌کنند.

درپوش ظرف حاوی آغوز درحال ترش شدن، باید به خوبی محکم وسفت شده باشد،تا ازنشت آغوز به بیرون و یا نفوذ حشرات موذی به داخل آن جلوگیری شود. در چنین حالتی نیاز به هم زدن آغوز نیست ولی زمان استفاده از آن برای مخلوط شدن چربی، لخته و آب برای تهیه مخلوط یکنواخت باید هم زده شود.

آغوز ترش شده را نباید بیش از ۳۰ ـ ۱۴ روز نگهداری کرد. بهترین روش نگهداری آغوز ترش شده، ریختن آن درظرف کوچکی است که در مدت یک ماه خالی بوده ‌است.

بسیاری از مردم مقدار کمی اسید خوراکی به عنوان نگهدارنده ظرفهای حاوی آغوز ترش شده اضافه می‌کنند. این عمل باعث جلوگیری از ضایع شدن و ایجاد بوی بد در آغوز ترش می‌شود و در ضمن برای مدت طولانی تری می‌توان این محصول را نگهداری نمود. ظروف آغوز ترش قبل از پرشدن، به طور کامل شسته وضد عفونی شوند. قارچهای تشکیل شده بر روی سطح مواد ترش شده و کناره‌های ظرف باید پاک شود

عید ولایت

 

عید ولایت بر همگان مبارک باد

                     

اسهال گوساله

علل اسهال گوساله ها(دانلود-pdf)

 

اسهال در گوساله

اسهال در گوساله

 

....
بيولوژي پايه
يکي از دلايل دفع زياد آب از طريق مدفوع اين است که آب کمي جذب مي شود، دليل شايع ديگر اين است که آب زيادي از طريق ديواره روده بزرگ به مدفوع بازگردانده مي شود.
اين مساله به اين دليل است که در اثرآلودگي موادي آزاد مي شود که به ديواره روده آسيب مي رساند. ويروسها، باکتريها، پارازيت ها مانند كريپتوسپوريدها و كوكسيدياها در اين مورد دخيلند. در زمان بروز اسهال اغلب يک آماس يا ورم در منطقه شکمي گوساله نمايان مي شود و اگر روده آنها معاينه شود، مايعات فراوان لمس خواهد شد.

يکي از دلايل رايج تراوش آب زياد به مدفوع، مواد سمي است که از رشد باکتريهاي تجمع کرده در مدفوع حاصل مي شوند.
فعاليت هاي بدني، اين مواد سمي را رقيق مي کند و در نتيجه، مايعات از پلاسما به روده ريخته مي شوند. افزايش مواد توليدي حاصل از ويروسها و پارازيت ها نتيجه مشابهي در پي دارد. دليل ديگري که کمتر مورد توجه است حضور مواد غذايي با تراكم زياد است. براي مثال، اگر يک گوساله مقدار زيادي شير جانشين غليظ مصرف کند در حاليکه به آب دسترسي آزاد ندارد، ممکن است با چنين وضعيتي مواجه شود.
بايد به ياد داشت که مديريت مايعات در لوله گوارشي آخرين پروسه تعديلي است که تحت تاثير بسياري از فاکتورهاي فيزيولوژيکيمي باشد. دلايل حاشيه ايي نيز براي اينکه گوساله در هضم نرمال جيره خود دچار مشکل شود وجود دارد. وقتي تمام اين عوامل با هم هماهنگ باشند، مدفوع نرمال است. در همان زمان، کوچکترين تغييرات در هريک از فاکتورهاي متعددي که وجود دارد، مي تواند مانع از تغييرات مناسب مايعات گردد.
اين موارد مي توانند شامل موارد زير باشد:
....

- آلودگي باکتريايي، ويروسي و پاتوژن ها
- رشد پاتوژن هاي که در لوله گوارشي ايجاد کلوني مي کنند.
- پائين بودن آنتي بيوتيک مادري که پاتوژن ها را از بين ببرد.
- افزايش باکتريايي که به آساني سيستم ايمني را ضعيف مي کند.
- تغييرات ناگهاني جيره خورانده شده

 ....
در اين مرحله تنها يک فاکتور براي سطح علمي ايجاد کننده اسهال کافي است. اما در تکرار هاي بيشتر، بيشتر از يک فاکتور در تغيير پروسه بالانس مايعات موثر مي باشد. در اکثر مزارع محتمل ترين دليل در ايجاد موج اسهال افزايش در معرض قرار گرفتن باکتريايي است.
به طور معمول گوساله ها در معرض سطوح پائين ويروس، باکتري يا پارازيت قرار دارند. اگر برنامه مديريت کلستروم درست باشد، اغلب گوساله ها دچار اسهال نمي شوند يا به طور خفيف با مشکل روبرو مي شوند. اما وقتي يک افزايش بزرگ در جمعيت باکتريايي صورت مي گيرد، در حدود 90 تا 100 درصد گوساله ها ممکن است بين 5 تا 15 روز با اسهال روبرو شوند.
بهتر است تغييراتي را که منجر به افزايش در معرض بودن باکتريايي مي شود را بيابيم.
يکي از آنها تغيير در کارکناني است که از گوساله ها نگهداري مي کنند. اين مسئله مي تواند تنها محدود به فردي شود که به جاي کارگر گوساله داني براي 1 وعده به گوساله ها شير مي دهد. فرد جايگزين حتي در صورتي که اطمينان دهد که همه چيز را متوجه شده است، درست عمل نخواهد کرد. مثلاً شير را يا خيلي زود يا خيلي دير به گوساله ها مي دهد. شير جانشين خيلي سرد و يا خيلي گرم است. پودر شير جانشين خيلي زياد و يا خيلي کم است و ....

بدترين کار اين است که يک فرد تازه استخدام شده را براي کنترل يا به عنوان جايگزين در گوساله داني قرار دهيم.
اگر در تغييرات وضعيت خانوادگي افراد مشغول در گوساله داني سوال کنيد متوجه مي شويد تولد فرزند جديد، بيماري، مرگ اقوام، جريمه و ساير مسايل استرس هايي هستند که از طريق پرسنل گوساله داني به گوساله ها منتقل مي شود. معمولاً در شرايط استرس هاي احساسي اين چنيني، رعايت دقيق پروتکلهاي بهداشتي صورت نمي گيرد.
در چنين شرايطي شمارش کلي فرم ممکن است بالا نرود اما شمار گونه هاي استاف و استرپ بسيار افزايش مي يابد.

....
نتيجه
.....

تلاش کنيد براي رسيدن به سطوح بالاي ايمني، پروتکلهاي بهداشتي را بخوبي رعايت كنيد.

....
در هنگام تغذيه گوساله ها مسائل را جدي بگيريد. براي خوراندن آغوز ، شير يا شير جانشين برنامه منظمي را برنامه ريزي و اجرا کنيد. شما نمي توانيد تمام موجهاي اسهال بو جود آمده را توضيح دهيد. اولين اقدام اين است که چه اقداماتي براي راحتي گوساله انجام دهيم تا در گير افزايش ناگهاني در اسهال نشويم .

دوقلو زایی در گاو

 

دوقلو زایی در گاو

 

دو قلوزايي در توليد مثل گاو شيري پيامدي غيرقابل اجتناب بوده و براي گاو شيري يك صفت نامطلوب محسوب مي شود زيرا به طور كل منجر به كاهش سوددهي و كارآيي توليد مثلي دام مي گردد. در يك مطالعه ضررهاي اقتصادي ناشي از هر تولد دوقلو در مقايسه با تولد تك قلو را بررسي كرده كه رقمي در حدود 108 دلار برآورد شده است. همچنين دو قلوزايي موجب كاهش عملكرد توليد مثل دام همراه با افزايش ميانگين روزهاي غيرآبستن دام (open days) و دفعات تلقيح به ازاي هر آبستني دام (services per conception) در طي دوره شيرداري پس از زايمان مي شود به علاوه ، اتيولوژي بسياري از بيماري‌هاي پيش از زايمان گاو مربوط به زايمان‌هاي دوقلو مي‌باشد
گاوهاي دوقلوزا از نظر مرده‌زايي ، جفت ماندگي‌، متريت ، جابه‌جايي شيردان، كتوز و اسيدوريا در خطر بالاتري بوده و وقوع (incidence) سقط جنين (12% در مقابل 3/29%) ، مرگ جنين گوساله (2/3% در مقابل 7/15%) كاهش وزن گوساله هنگام تولد (6/30% در مقابل 5/43%) و جفت ماندگي (7% در مقابل 34%) در موارد دوقلوزايي در مقايسه با تك قلوزايي بيشتر بوده كه اين امر احتمالاً مربوط به كاهش طول آبستني و افزايش وقوع سخت‌زايي ناشي از دوقلوزايي گاو مي‌باشد . همچنين بايد در نظر داشت كه ميزان حذف در گاوهاي دو قلوزا بيشتر است يكي از اثرات دوقلوزايي در گله كاهش تعداد تليسه‌هاي بارور موجود براي جايگزيني در گله شيري گزارش شده است. اين كاهش ناشي از افزايش مرگ و مير در زمان جنيني در گوساله‌هاي دوقلو و افزايش ميزان تولد گوساله هاي نر در نتيجه تولد گوساله هاي دوقلوي نر همسان (Homozygous) مي باشد .

مكانيسم‌هاي دوقلوزايي

گاو گونه‌اي تك قلوزاست (Monotocous) و اين به آن معني است كه در اكثر موارد يك آبستني موفق در گاو منجر به تولد يك گوساله تك قلو مي شود. مكانيسم فيزيولوژيكي موثر در تنظيم تعداد فوليكولهايي كه در طي هر موج فوليكويي به فوليكول رسيده (Dominant) تبديل مي شوند معمولاً موجب انتخاب يك فوليكول رسيده شده كه قادر به تخمك‌گذاري است. آغاز يك تخمك‌گذاري القاء شده يا طبيعي سبب تحريك عوامل موثر در آزاد شدن يك تخمك از يك فوليكول رسيده در زمان تخمك‌گذاري ، مي‌گردد. اگر كليه اين وقايع از زمان لقاح تخمك تا زمان زايمان به طور طبيعي روي دهد منجر به آبستني و تولد يك گوساله خواهد شد به هر حال امكان دارد كه 2 فوليكول از ميان گروه فوليكولهاي در حال رشد در موج فوليكولي به رشد خود ادامه داده و به فوليكول رسيده تبديل شوند كه به آن پديده كوداميننسي (Codaminancy) گويند . اگر عوامل محرك اختصاصي تخمك‌گذراي به طور طبيعي يا زماني كه فوليكولهاي كوداميننت حضور دارند فعال شوند . 2 تخمك هر كدام از يك فوليكول آزاد خواهد شد و اگر ساير وقايع پس از لقاح تا زايمان به طور طبيعي براي هر دو تخمك اتفاق بيافتد دو قلوزايي رخ مي دهد.

سلولي كه پس از لقاح يك تخمك با يك سلول اسپرم شكل مي گيرد سلول تخم‌ناميده مي‌شود . بنابراين دوقلوهايي كه در نتيجه تخمك‌گذاري و لقاح 2 تخمك ايجاد مي‌شوند دوقلوهاي دو تخمي (Dizygous Twins) ناميده مي شوند. بيشتر دوقلوها در گاو از نوع دو تخمي مي باشند دوقلوهايي دو تخمي مي توانند همجنس يا غير همجنس بوده و شباهت‌هاي فتوتيپي وژنتيكي آنها شبيه برادران و خواهران خود از همان پدر و مادر كه طي زايمان هاي متعدد متولد شده اند مي باشد . همچنين تخمك گذاري يك فوليكول رسيده مي تواند طي رويدادي نادر منجر به دوقلوزايي گردد . دوقلوهايي كه از تخمك‌گذاري و لقاح يك سلول تخمك ايجاد شود را دوقلوهايي تك‌تخمي (Monozygous Twins) گويند دوقلوهاي تك تخمي از نظر فنوتيپي و ژنتيكي يكسان بوده پس بنابراين هميشه از يك جنس اند. مكانيسمي كه منجر به تولد دوقلوهاي تك تخمي مي شود دقيقاً شناسايي نشده است اما دوقلوهاي تك تخمي را ميتوان به عنوان يك شبيه سازي طبيعي در بدن موجودزنده (Invivo)‌به حساب آورد. نسبت دوقلوهاي تك تخمي در گاو كم بوده و نسبت آن حدوداً %4/7 تا 6/13% از كل دوقلوزايي‌ها يا كمتر از%3/0 همه تولدها بيان شده است.

ميزان دوقلوزايي در گاوشيري

فاكتورهايي كه خطر دوقلوزايي را در گاو شيري بالا مي برند شامل نژاد دام و تعداد زايمانهاي دام مي باشد همچنين ميزان دوقلوزايي با فصول سال تغيير كرده و ثابت شده كه در طول ماه‌هاي تابستان گرايش به سمت دوقلوزايي بيشتر است. پس از بررسي اثر فصل بر دوقلوزايي مشخص شده كه اين امر به افزايش سطح تغذيه در طي دوره زايمان مربوط مي شود. زماني كه گاوها در فصل تابستان زايمان مي‌كنند و دوباره آبستن مي شوند ، مشخص شده كه در اين زمان يك روند كاهش طول دوره نوري و يك كاهش در حيات مراحل اوليه جنيني گاوهايي كه در تابستان آبستن شده‌‌اند در مقايسه با گاوهايي كه در طول ماه‌هاي سردتر سال‌ آبستن شده‌اند وجود دارد .

توليد تصاعدي شير و سابقه دوقلوزايي هاي قبلي فاكتورهاي ديگري هستند كه احتمال خطر دوقلوزايي را افزايش مي دهند عموماً نسبت دوقلوزايي در بيشتر نژادهاي گوشتي گاو كمتر از 1% گزارش شده است گستره وقوع دوقلوزايي در گاوهاي شيري بين 5/2% تا 8/5% گزارش شده كه به ميزان زيادي تحت تاثير تعداد زايمان‌هاي گاو مي باشد و احتمال آن 1% براي اولين زايمان تا حدود 10% در ساير زايمانها مي‌باشد.

تاثير دفعات زايمان بر ميزان دوقلوزايي به طور واضح روشن نشده است اما مي توان آنرا با افزايش توانايي گاوهاي مسن‌تر در جهت نگهداشتن آبستني دوقلوها و همچنين افزايش ميزان اوولاسيون مضاعف يا تاثير اين دو عامل به هم آنرا توضيح داد افزايش ظرفيت رحمي گاوهايي كه دوقلوزاييده اند نيز به عنوان عاملي موثر گزارش شده است. علاوه‌براين ميزان وقوع اوولاسيون مضاعف در گاوهاي شيري شيرده حدود 14% عنوان شده كه در نتيجه افزايش تعداد نتاج دام ميزان دوقلوزايي افزايش يافته است. كينسل و همكاران (1998) نسبت افزايش دوقلوزايي را طي يك دوره 10 ساله گزارش دادند كه در اين گزارش مهمترين عاملي كه سبب بالا بردن ميزان دوقلوزايي شده افزايش در زمان پيك توليد شير در طي دوره بررسي بيان شده است ، آنها همچنين عنوان كردند كه امكان دارد تغذيه گاوها ي پرتوليد با جيره‌هاي حاوي انرژي بالاتر ميزان اوولاسيون مضاعف را افزايش داده و از اين طريق سبب بالارفتن ميزان دوقلوزايي شود.

 اين اثر شبيه روشي تحت عنوان فلاشينگ (Flushing) در ميش‌ها مي‌باشد كه در اين روش 2 تا 3 هفته قبل از جفت‌گيري به ميش‌هاي جيره‌هايي حاوي پروتئين و انرژي بالاتر داده مي‌شود كه اثرات آن شامل :

1. رها شدن تعداد تخمك‌ بيشتر

2. زودتر فحل شدن حيوان

3. مطمئن بودن وقوع آبستني مي‌باشد.

بايد توجه داشت كه در اين زمينه در گاو شيري نياز به تحقيقات بيشتر و گسترده‌تري مي باشد.

افزايش ميزان پروتئين هاي گذرا از شكمبه (Dietary Bypass Protein) مي‌تواند ميزان تخمك‌گذاري و وقوع دوقلوزايي را در ميش‌ها افزايش دهد بنابراين اگر مقاديري از اين پروتئين‌ها به گاو‌هاي شيرده خورانده شود ممكن است به عنوان عاملي در افزايش وقوع دوقلوزايي موثر باشد.

به طور كل در تحقيقات اخير ميزان دوقلوزايي درگاوهاي شيري در مقايسه با گذشته بالاتر گزارش شده است كه اين نشان مي دهد كه ميزان دوقلوزايي در جمعيت گاوهاي شيري طي زمان رو به افزايش است ، اگر به ارتباط بين دوقلوزايي با تغذيه و يا توليد شير توجه كنيم متوجه خواهيم شد كه افزايش ميزان دوقلوزايي با توجه به گرايش صنعت دامپروري به سوي تغذيه و توليد بهتر غيرمنتظره نخواهد بود.

فريمارتينيسم (Freemartinism)

فريمارتينيسم در تليسه‌ها در نتيجه دوقلوزايي و زماني كه پرده‌هاي جنيني ، جنين‌هاي نروماده در طول آبستني بهم جوش خورده و منجر به جابه جا شدن خون بين جنين‌هاي نروماده مي شود ايجاد مي گردد. فاكتورها و هورمون هاي دورن‌ريز يا سلولهاي گوساله نر سبب رشد غيرطبيعي ارگانهاي توليد مثل گوساله‌هاي ماده شده كه در نهايت منجر به ناباوروري مي‌گردد . فريماتينيسم حدوداً در 92% از آبستني‌هاي دوقلو با دو جنس مخالف (Heterosexual Twins) اتفاق مي‌افتد بنابراين حدوداًَ 8% از تليسه‌هاي متولد شده از اين آبستني ‌ها بارور خواهند بود. زيرا احتمال دارد كه پرده‌هاي جنيني به هم جوش نخورده يا جوش‌خوردن آن‌ها پس از دوره زماني تمايز ارگانهاي توليد مثلي روي دهد.

اولين رخداد ناهنجاري مجراي توليد مثل گوساله‌هاي ماده فريماتين حدود52 تا 49 روز پس از لقاح ايجاد مي شود. شايان ذكر است كه مواردي از فريماتينيسم در گوساله‌ها ماده تك قلو نيز گزارش شده كه احتمالاً اين موارد در نتيجه آبستني‌هاي دوقلويي بوده كه پس از جوش خوردن پرده‌هاي جنيني جنين‌هاي نروماده ، جنين نر سقط شده و قبل از زايمان جذب شده است. به علاوه گاوهاي نري كه به صورت دوقلو با يك تليسه به دنيا مي‌آيند درجات متفاوتي از نقص فعاليت توليدمثلي را نشان داده كه شامل عدم توانايي در توليد اسپرم، كاهش توليد اسپرم و يا افزايش تعداد اسپرما توزوئيدهاي غيرطبيعي مي باشد. به تجربه ثابت شده است كه گاوهاي نري كه با يك تليسه دوقلو به دنيا مي‌آيند مي توانند پس از گذراندن تست‌هاي اصلاح نژادي و تست كيفيت اسپرم به منظور مقاصد اصلاح نژادي و جفت‌گيري در گله به كار روند.

مديريت گاوهاي دوقلوزا

مديريت گاوهايي كه دوقلو آبستن‌اند به شناسايي صحيح وجود آبستني دوقلو طي مراحل اوليه آبستني بستگي دارد گاوهايي را كه دوقلو آبستن اند مي توان به طور صحيح 55-40 روز پس‌‌از تلقيح با استفاده از اولتراسونوگرافي به روش مقعدي تشخيص داد تائيد تشخيص نيز ميتواند 70-50 روز پس از تلقيح توسط دامپزشكان ماهر و از طريق لمس مقعدي صورت گيرد.

پس از تشخيص اينكه گاوشيري دوقلو آبستن است ، چندين پروتكل مديريتي اتخاذ مي شود ؛ مي توان از ادامه نگهداري گاوهاي دوقلوزاي آبستن با روش حذف گاو يا سقط جنين پس از تزريق مواد منقبض كننده رحم (Ecoblic) مثل PGF2α جلوگيري كرد. روش سقط آبستني دوقلو در گاو به نيت باروري مجدد گاو چندان مقبول نبوده و عليه آن چندين عامل را برمي شمرند. اولاً اينكه براساس ميانگين شاخص هاي توليدمثلي و شاخص‌هاي مديريتي كه در گاوهاي شيرده مشخص شده ، ميانگين طول دوره شيردهي گاوهايي كه سقط جنين القايي در آنها صورت گرفته و فاصله زماني تا توليد مثل حدوداً نزديك به 500 روز مي باشد (تقريباً 5/18 ماه طول فاصله بين دوزايش (Calving Interval) مي‌باشد) . ثانياً رخداد دوقلوزايي طي آبستني‌هاي بعدي افزايش مي يابد زيرا گاوهاي دوقلوزا داراي ريسك بالاتر دوقلوزايي در آبستن هاي بعدي مي‌باشند . براين اساس و با مرور موارد ذكر شده در بالا و همچنين با بررسي ارزش گاو ماده و گوساله آن ممكن است حذف دام نسبت به سقط جنين روش اقتصادي تري به نظر برسد.اگر گاوي كه دوقلو آبستن باشد را بخواهند تا زمان زايمان در گله نگهداري كنند مي‌بايست چندين شيوه مديريتي را در نظر داشت. اول اينكه برپايه تحقيقات در گاوهاي گوشتي ، گاوهاي شيري كه دوقلو آبستن‌اند بايد با ميزان بالاتري از مواد غذايي خصوصاً در طول آخر آبستني تغذيه‌ شوند. دوم اينكه به دليل كوتاه بودن طول دوره آبستني گاوهاي دوقلوزا (حدوداً 7 تا 10روز) بيشتر گاوهايي كه دوقلوزا هستند رژيم‌غذايي دوره انتقالي (Transitional period) را كه 2 تا 3 هفته قبل از تاريخ زايمان داده مي‌شود از دست خواهند داد بايد توجه داشت كه زودتر خشك كردن گاو و تغذيه با جيره انتقالي ممكن است كه وقوع مشكلات متابوليك پس از زايمان را در گاوهاي دوقلوزا كاهش دهد. در پايان با كمك نمودن گاو دوقلوزا در زايمان ميتوان مشكلات ناشي از سخت‌زايي ايجاد شده را كاهش داده و تا حدودي ضررهاي اقتصادي ناشي از آن را با كاهش ميزان تلفات جنيني گوساله‌ها كاهش داد

سوالات کارشناسی ارشد

سوالات کارشناسی ارشد گرایش های مختلف

کشاورزی

برای دانلود هر مورد روی آن کلیک نمایید:

سوالات کنکور کارشناسی ارشد گرایش حشره شناسی       ضرایب دروس

سوالات کنکور کارشناسی ارشد علوم خاک

سوالات کنکور کارشناسی ارشد بیماری شناسی گیاهی       ضرایب دروس

سوالات کنکور کارشناسی ارشد شناسایی و مبارزه با علف های هرز

سوالات کنکور کارشناسی ارشد اصلاح نباتات

سوالات کنکور کارشناسی ارشد گرایش آبیاری

سوالات کنکور کارشناسی ارشد اقتصاد کشاورزی

سوالات کنکور کارشناسی ارشد ترویج و آموزش کشاورزی

سوالات کنکور کارشناسی ارشد مکانیک ماشین های کشاورزی

 

کلید سوالات حشره شناسی

کلید سوالات خاک

کلید سوالات بیماری شناسی گیاهی

کلید سوالات مبارزه با علفهای هرز

کلید سوالات اصلاح نباتات

کلید سوالات آبیاری

کلید سوالات افتصاد کشاورزی

کلید سوالات ترویج و آموزش کشاورزی

کلید سوالات مکانیک کشاورزی

منبع:گیاهپزشکان دانشگاه صنعتی اصفهان

ترجمه متن

 

قابل توجه دانشجویان عزیز :

ترجمه متن

 

هر متنی را که خواستید بنویسید تا برایتان ترجمه میشود

عوامل موثربر انتخاب غذا و هرم غذایی

                          

عوامل موثربر انتخاب غذا

• عوامل فرهنگی
• عوامل روانی
• عوامل اقتصادی و جغرافیای
• نیاز به مواد غذایی
  
  روشهای مختلف تنظیم برنامه غذایی
• سیستم مبادله ای
  تقسیم بندی کالری بین مواد مغذی انرژی زا
  ئیدرت های کربن: 55-60%
  پروتئین: 12-15%
  چربی: کمتر از 30%
• هرم غذایی 
  
  

گروه نان و غلات

o           شامل انواع نان، برنج، ماکارونی، گندم و جو است

o         مقدار توصیه شده: 6-11 واحد

o         واحد اندازه گیری: 

•  نان : 1 برش 30 گرمی 
•  برنج یا ماکرونی: 2/1 لیوان پخته 
•  غلات پخته (سریال): 4/3 لیوان 
•  کراکر (توک): 3-4 عدد

 

گروه میوه جات

• مقدار توصیه شده: 2-4 واحد
• واحد اندازه گیری:
  یک عدد میوه متوسط = 1 لیوان
  (2/1 لیوان میوه های ریز مثل انگور یا تمشک)
  آب میوه = 4/3 لیوان
  کمپوت= 2/1 لیوان
  خشکبار= 4/1 لیوان
•  

گروه سبزیجات

oمقدار توصیه شده: 3-5 واحد

oواحد اندازه گیری:
سبزیجات پخته یا خرد شده= 2/1 لیوان
آب سبزیجات (آب هویج)= ¾ لیوان
سبزیجات برگدار (کاهو) خام= 1 لیوان

•  

توصیه برای مصرف  ميوه و سبزیجات

اگر با ميوه مشكل دارد، سبزي بيشتري استفاده کنید.

تا حد امكان از پخت زياد سبزي خودداري شده و بيشتر به صورت خام يا بخارپز استفاده شود.

در برنامه غذايي کودک اين مواد گنجانده شود.

•  

گروه شیر و لبنیات

oشامل شیر، ماست، پنیر، کشک و بستنی
oمقدار توصیه شده: 2-3 واحد
oواحد اندازه گیری:
شیر ، ماست و کشک = 1 لیوان
پنیر= 45-60 گرم
بستنی= 2/1 1 لیوان


گروه پروتئین ها

oمقدار توصیه شده: 2-3 واحد = 150 – 210 گرم
oواحد اندازه گیری:
گوشت قرمز، مرغ و ماهی: 60-90 گرم = 1 واحد
1 عدد تخم مرغ = 30 گرم گوشت
2/1 لیوان حبوبات پخته = 30 گرم گوشت
3/1 لیوان انواع مغزها یا 2 قاشق غذا خوری حلوا ارده یا کرم بادام خاکی = 30 گرم گوشت


گروه چربی و قندها

oشامل: انواع چربیها و قندهای ساده
oمقدار توصیه شده: مشخص نمیباشد


اگر كودك شيريني جات زياد مصرف مي‌كند


از دادن شيريني و شكلات به عنوان جايزه خودداري شود.

خريد و تهيه غذاهاي شيرين در منزل به حداقل رسانده شود.

از ميوه به عنوان دسر استفاده شود.


توصیه های همراه با هرم غذایی

• oاستفاده از غذا های متنوع در هر گروه غذایی
  
  oاستفاده از مواد غذایی با حداقل مقدار شکر، چربی و کمتر از 300 ملیگرم در روز کلسترول
  
  oفعالیت فیزیکی حداقل 30 دقیقه در روز (5 روز در هفته)
  
  
  خصوصیات مثبت هرم
  
  1.هرم, مواد مغذي را با تصوير نشان مي‌دهد كه با اين كار مصرف كنندگان راحت تر مي‌توانند آن را درك كنند.
  
  2.خواندن و يادآوري هرم تقريباً‌ ساده و آسان است.
  
  3.هر گروه غذايي و سهم‌هاي پيشنهادي براي مصرف آن‌ها، محدوده متنوعي را شامل مي‌شود كه امكان انتخاب را به فرد مي‌دهد.
  
  
  خصوصيات منفي هرم
  1.قابليت كاربرد آن براي الگوهاي تغذيه‌اي خاص, مثل گياه خواران، كاملاً روشن نيست.
  
  2.تفسير دقيق غذاهاي مخلوط مانند پيتزا در قالب هرم،‌ واضح نيست.
  
  3.با انتخاب ضعيف غذا از گروه‌هاي غذايي، برخورداري از يك رژيم غذايي مناسب، امكان پذير نيست.
• 
  

•  واحدهای گروههای غذایی چه اندازه است؟

  1 واحد از گروه نان = 1 برش نان ( تافتون، سنگگ، بربری) به اندازه کف دست 30 گرم

  2/1 لیوان برنج پخته یا ماکارانی پخته

  4/3 لیوان از غلات آماده خشک

   1 واحداز گروه سبزی = 1 لیوان سبزی خام خرده شده ( 1 لیوان سالاد)

  2/1 لیوان سبزی پخته

   1واحد از گروه میوه  = 1 عدد میوه متوسط مثل یک سیب متوسط

  4/3 لیوان آب میوه

   1 واحد از گروه گوشت = 60 گرم گوشت یا یک تخم مرغ

  2/1 لیوان حبوبات پخته

   1 واحد از گروه لبنیات = 1 لیوان شیر یا یک لیوان ماست

  2 لیوان دوغ

  
  
   

آموزش غنی سازی کاه

  

دانلود فرمایید غنی سازی کاه با اوره

غنی سازی كاه

مقدمه
یكی از مواد علوفه ای كه جهت تغذیه انواع دامها به مقدار زیاد مصرف می شود، كاه می باشد. كه به دلیل ارزان تر بودن از سایر علوفه ها می توان در جیره های غذایی دام حداكثر استفاده را به عمل آورد. كاه به تنهایی دارای ارزش غذایی ناچیزی است ودامهایی كه از آن استفاده می كنند مجبورند برای عمل هضم مدت نگه داری كاه در شكمبه خود افزایش دهند. درنتیجه این عمل مقدار غذای مصرفی دام كم واز تولید آنها كاسته می شود.
درواقع دام های آبستن، شیرده ویا پرواری نباید از كاه بیش از حد استفاده كنند وفقط دامهای داشتی آن هم درحالت نگهداری می توانند مقدار بیشتری كاه دریافت كنند.
برای استفاده بهینه وبهتر از كاه در تغذیه دام بایستی آن را غنی سازی كرد.با عمل غنی سازی كاه، قابلیت هضم، خوش خوراكی، وارزش غذایی آن به نحو چشم گیری افزایش می یابد.

عملیات غنی سازی كاه
یكی از روش های غنی سازی مواد خشبی مثل كاه استفاده از كود شیمیایی اوره(كود سفید) كه هم به نسبت ارزان و در دسترس می باشد.

مراحل غنی سازی
1- ساخت سیلو
سیلو به محلی گفته می شود كه در آن مواد غذایی را برای سالم ماندن، انبار وذخیره می كنند. سیلو را به سه روش می سازند:
الف) كندن گودال در زمین
ب) ساختن یك چهار دیواری بر روی زمین
ج) پوشاندن كامل كاه با استفاده از پلاستیك

 

۲-آماده كردن كاه
ابتدا كاه را وزن كرده ودر صورت درشت بودن آنها را به قطعه های در حدود 10 سانتیمتر خرد می كنیم.
 

۳-آماده كردن محلول
به ازای هر100 كیلوگرم كاه 5 كیلوگرم كود اوره(كودسفید) لازم است كه آن را در100 كیلو گرم آب به خوبی حل كنیم. برای خوش خوراكی سیلو می توان حدود 2 الی 5 كیلوگرم ملاس و ۵/۲ کیلو آهک و ۵/۲ کیلو نمک به محلول اضافه كرد.
 

۴ - تهیه سیلو
برای پركردن سیلو یك لایه از كاه را در سیلو می ریزیم وبه وسیله آبپاش یا آفتابه تمیز از روی آن می ریزیم وهمینطور یك لایه كاه وبعد به وسیله آبپاش محلول پاشی می كنیم و آنها را فشرده می كنیم.به طوری كه هم كاه خیس وفشرده شود وهم هوای بین آنها خارج شود این كار را تا پر شدن سیلو ادامه می دهیم.
 

پوشش سیلو
به وسیله پوشش پلاستیكی، سیلوی پر شده وفشرده را به خوبی می پوشانیم به طوری كه هوا وآب به درون آن نفوذ نكند، سپس اطراف پلاستیك را برای پوشش بهتر با كاهگل یا گچ می چسبانیم تا اطمینان بیشتر حاصل شود.
 

 برداشت سیلو
مدت زمان لازم برای آماده شدن سیلو بستگی به درجه حرارت محیط دارد. اگر هوا گرم باشد سیلو ظرف مدت یك هفته آماده است واگر هوا معتدل باشد این مدت دوهفته ودر صورت سرد بودن هوا سه هفته به طول می انجامد.
توجه داشته باشید دراین مدت هرگز به سیلو دست نزنید.
بعداز این مدت می توان از گوشه پلاستیك به اندازه مورد نیاز كنار زده وسیلو را برداشت كرد. استشمام بوی گاز آمونیاك علامت غنی شدن كاه است.
4- مصرف كاه غنی شده
قبل از خورانیدن كاه غنی شده به دام ها سیلو را چند ساعت درهوای آزاد پهن كنید تا بوی گاز آن از بین برود وسپس به صورت تدریجی به مصرف دامها برسانید.
سعی شود سیلو ابتدا در جیره غذایی دام به مقدار كم وسپس به مرور اقزایش یابد.